برای روزگار

آخر کجا بگویم کجا هستم ، وقتی تو گم شده ای . وقتی نمی شود پیدایت کرد؟

چطور بگویم من اینجام تو کجایی؟

 یک وقت هایی هست ویژه یک آدم های ویژه . نه مثل سیگار ویژه تند وتیزها نه. ملایم ونعنایی. نمی سوزاند فقط از همان اول خنک می کند و ملس ملس رسوب می کند . همان ضربه اول است که تندی وتیزی اش درد دارد، کهنه که شود، درد دارد اما تند وتیز نیست. حالا مدت هاست من چشم گذاشته ا م و پیدایت نمی کنم تا بگویم سُک سُک.